آشنایی با VLAN

Virtual LANs (VLANs)
 
ویلن یک تکنولوژی لایه 2 می باشد که با استفاده از آن می توان یک Broadcast Domain بزرگ را به دو یا چند Broadcast Domain کوچکتر تقسیم کرد. با این کار می توان حجم پیام های برادکست در داخل شبکه را به مقدار قابل توجهی کاهش داد.
 
- IEEE 802.1Q استاندارد شبکه ای برای شبکه های VLAN است که جدیدترین نسخه آن IEEE 802.1Q-2011 است.
- ویلن این امکان را فراهم می کند تا بتوان در توپولوژی لایه 2 شبکه تقسیم بندی ایجاد کرد و یک شبکه ی بزرگ لایه 2 را به دو یا چند شبکه ی کوچکتر تقسیم کرد. به عبارتی ساده می توان با استفاده از ویلن ها اقدام به تقسیم یک Broadcast Domain بزرگ به Broadcast Domain های کوچکتری کرد. 
- این تقسیم بندی شبکه کنترل پیام های برادکست، سطح خاصی از امنیت و مدیریت جریان ترافیک را ارائه می دهد. 
- VLAN ها همچنین امکان گسترش Scalability یا همان مقیاس پذیری را هنگام گسترش در چندین سوییچ برای اتصال چندین دستگاه فراهم می کنند.
- زمانیکه در شبکه چندین سوییچ به یکدیگر متصل شده اند و بر روی تمامی سوییچ ها چندین ویلن وجود دارد ترافیک های مربوط به ویلن هایی که بر روی سوییچ های دیگر قرار دارند تنها بر روی لینک های ترانک ارسال می شوند و این ترافیک ها بر روی لینک های Access که عموما به آنها دستگاه های پایانی متصل می باشد ارسال نمی شوند.
- زمانیکه یک دستگاه پیام برادکستی ارسال کند، تنها دستگاه هایی در ویلن مشابه با فرستنده ی پیام باشند آن پیام را دریافت می کنند و دیگر دستگاه هایی که در ویلن متفاوتی قرار دارند آن پیام را دریافت نمی کنند. به عبارت ساده هر ویلن یک Broadcast Domain می باشد.
- بصورت پیش فرض دستگاه هایی که در داخل یک ویلن مشابه قرار دارند می توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند اما دستگاه هایی که در دو ویلن متفاوت قرار داشته باشند نمی توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. 
 
- VLAN Range
- ویلن ها در دو دسته تقسیم بندی می شوند:
 
    - Standard VLANs 
      - از ویلن شماره ی 1 تا ویلن شماره ی 1005 در دسته ی Standard VLAN ها قرار می گیرند.
      - بصورت پیش فرض تمامی سوییچ ها از Standard VLAN ها پشتیبانی می کنند.
 
    - Extended VLANs
      - از ویلن شماره ی 1006 تا 4094 در دسته ی Extended VLAN ها قرار می گیرند.
      - Extended VLAN در پاسخ به کمبود تعداد ویلن ها بوجود آمدند.
      - تنها سوییچ هایی که در مود VTP Transparent یا VTP version 3 قرار داشته باشند می توانند از این دسته ویلن ها استفاده کنند. 
- ویلن ها بصورت پیش فرض بر روی تمامی سوییچ ها فعال می باشند.
 
- VLAN می تواند شامل هر یک از موارد زیر باشد:
    -  Hosts – هر دستگاهی که به سوییچ دیتا ارسال و یا دریافت می کند.
    - Switches – دستگاه هایی که به کلاینت ها و یا سوییچ های دیگر متصل می شوند. 
    - Switchports – پورت های فیزیکی بر روی سوییچ که کلاینت ها و یا سوییچ های دیگر از طریق آنها به سوییچ متصل می شوند.
    -  VLAN Protocol – پروتکلی که قابلیت انتقال فریم های ویلن های مختلف بر روی لینک های یک سوییچ را فراهم می کنند. این پروتکل می توان Dot1Q و یا ISL باشد.
 
- Switchport های لایه 2 را می توان در یکی از حالت های زیر پیکربندی کرد:
    - Access
    - Trunk
    - Dynamic Trunk
    - Tunnel (به قسمت تانل های 802.1Q مراجعه کنید)
 
- پورت های Access لایه 2
    - پورت هایی لایه 2 که دستگاه ها از طریق آن به سوییچ متصل می شوند و فریم های اترنت را بر روی آن ارسال می کنند.
    - دستگاه هایی که به پورت های Access متصل می شوند از بسته بندی VLAN ها که در سمت سوییچ اتفاق می افتد بی خبر می باشند.
ادامه ی مقاله
با تهیه ی اشتراک ویژه می توانید به تمامی مقالات و منابع آموزشی دسترسی داشته باشید.
با پرداخت روزانه هزار تومان به منابع زیر دسترسی خواهید داشت :
1.تمامی مقالات آموزشی
2. ورک بوک های آموزشی
3.منابع آموزشی به همراه ترفند های شبکه